Παραμένω πρόθυμος να δίνω δημόσιες απαντήσεις, κοιτάζοντας στα μάτια κάθε Μεγανησιώτη, για θέματα του Μεγανησιού, αν αυτά τίθενται με όρους πολιτικούς και όχι στη βάση της εμπάθειας και της σκοπιμότητας.

          Αντιπαρέρχομαι λοιπόν προσωπικές αναφορές, αυτές εξάλλου κρίνονται από τους αναγνώστες, και για άλλη μία φορά δημοσιοποιώ τη θέση της Δημοτικής Αρχής, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά από πολλές συζητήσεις και σκέψεις. 

          Ο στόχος του Δήμου και όλων των Μεγανησιωτών που δραστηριοποιούνται στο Νησί μας  είναι να διασφαλίσουμε για μεγάλη τουριστική περίοδο, με πολλά και ποιοτικά σκάφη. Αυτό όμως απαιτεί- για όσους γνωρίζουν-  παροχή ποιοτικών  υπηρεσιών, με το κατάλληλο marketing και την ανάλογη τεχνογνωσία.

          Το θέμα λοιπόν της εκμετάλλευσης  του καταφυγίου, τέθηκε δημόσια και  επίσημα για πρώτη φορά με πρωτοβουλία του Δημάρχου, τον Μάρτιο του 2009 σε ανοιχτή συγκέντρωση στο Βαθύ με επαγγελματίες και κατοίκους. Έκτοτε έγιναν τρείς συνεδριάσεις Δημοτικού Συμβουλίου με ανάλογη συζήτηση, και ανά χωριό μία λαϊκή συνέλευση με θέματα γενικού και τοπικού ενδιαφέροντος.

          Πως καταλήξαμε στη πρόταση της μίσθωσης!

          Καταρχήν για να λειτουργήσει το καταφύγιο χρειάζονται επί πλέον επενδύσεις, οργάνωση και αδειοδοτήσεις.  Είχαμε τρεις επιλογές.

          Η πρώτη να το αφήσουμε ελεύθερο όπως είναι, με το ενδεχόμενο να κάνει ο Δήμαρχος 4 – 5 προσλήψεις, ίσως –γιατί όχι- δίνοντας και από ένα κομμάτι σε κάθε επιχειρηματία και έτσι να δείξουμε ένα φιλολαϊκό και δήθεν προοδευτικό πρόσωπο. Πρόταση, που δεν είχε καμία επιχειρηματολογία, αλλά λόγω προεκλογικής περιόδου θα «βόλευε» μία καιροσκοπική Δημοτική Αρχή.

          Η δεύτερη επιλογή ήταν – γιατί μόνο έτσι νομιμοποιούμαστε – να ιδρύσουμε μία δημοτική ανώνυμη εταιρεία η οποία όμως θα συμμετείχε με τους ίδιους όρους σε ανάλογο διαγωνισμό, αφού ο Δήμος δεν μπορεί με τον υπάρχοντα νόμο να κάνει προγραμματικές συμβάσεις με τις εταιρείες του. Και βέβαια η λειτουργία της θα κινούνταν στα δημοσιονομικά πλαίσια, ΑΣΕΠ και λοιπά. Αλλά και αν αυτά τα ξεπερνούσαμε…

          Ποιο είναι το απαραίτητο τεχνοκρατικό και στελεχιακό δυναμικό της τοπικής μας κοινωνίας που θα την στελέχωνε; Ακόμα και αν προχωρούσαμε στη πρόσληψη ενός ξένου τεχνοκράτη μάνατζερ, ποιος από μας διαθέτει την τεχνογνωσία και την εμπειρία διαχείρισης μιας τέτοιας επιχείρησης, ώστε να αναλαμβάνει το επιχειρηματικό ρίσκο και την απόφαση ιεράρχησης των στόχων; Ο Δήμαρχος; Αλλά υπάρχουν και άλλα ζητήματα! Για να λειτουργήσει το καταφύγιο χρειάζονται επί πλέον επενδύσεις και κεφάλαια. Μπορεί ο Δήμος να τα διαθέσει; Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές! Και ας μας υποδείξουν οι οπαδοί αυτής της πρότασης άλλες ανάλογες περιπτώσεις Δήμων, για να δούμε την εμπειρία τους. Γιατί εμείς αναζητήσαμε και δεν βρήκαμε! Εκτός και υπονοούν ότι για τα μάτια του κόσμου θα είχαμε την εταιρεία, αλλά στην πραγματικότητα θα είμαστε στην προηγούμενη επιλογή!

          Όλα αυτά λοιπόν μας οδήγησαν στην τρίτη επιλογή, της μίσθωσης σε ιδιώτη. Δεν ήταν μία εύκολη απόφαση, αφού καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει ένα ρίσκο με τον τρόπο με τον οποίο θα το εκμεταλλευτεί ο  τελικός ανάδοχος. Γι αυτό και ενσωματώσαμε στην διακήρυξή μας όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζονται, για την διασφάλιση του συμφέροντος του Νησιού μας. Θα δεχόμουν κάποιος να πει, ότι ήταν η ευκολότερη λύση. Όλοι όμως θα συμφωνήσουμε ότι ήταν η ρεαλιστικότερη.

                                                                                         ΣΤΑΘΗΣ ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΣ

                                                                                       ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΓΑΝΗΣΙΟΥ

Advertisements