Τρίτο και τελευταίο μέρος της έκθεσης »Ο ΤΟΠΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ΄΄

Το Μεγανήσι ο τρόπος ζωής τα ήθη τα έθιμα οι συνήθειες μέσα απο τα μάτια ενός παιδιού , μαθητή του Δημοτικού Σχολείου στην δεκαετία του 70-80.

Τ΄ άλλα δύο χωριά δε τα ξέρω καλά. Το Σπαρτοχώρι είναι μακριά, έχω πάει με την μάνα μου μια φορά στο Σκιά να πάρουμε τα λεφτά που μας έστειλε ο πατέρας μου απο τα καράβια.

Στο Βαθύ κατεβαίνουμε άμα πάμε στη Λευκάδα για να πάρουμε την συγκοινωνία.Περάμε και απ’ το μπόιρα και πίνουμε τσαι πρώτα .

Στο νησί περνάω πολύ ωραία. Ο πατέρας μου μας έχει φέρει και τηλεόραση απ’ τα καράβια και το βράδυ μαζώνετε όλη η γειτονία. Βλέπουμε την ‘΄Βασσίλισα Αμαλία» Το Γιούγκερμαν και το Χριστός ξανασταυρώνεται.

Χτές μας πήρε και ο πατέρας μου τηλέφωνο, είπε πως θα ξεμπαρκάρει και με ρώτησε τι να μου φέρει, αλλά δεν άκουγα καλά γιατί έλεγε συνέχεια έτοιμος.

Δε θέλω να φύγω ποτέ απο το χωριό μου, όμως η μάνα μου λέει πως άμα ξεσκολήσω απο εδώ θα πάμε στην Αθήνα να σπουδάσουμε. Εμένα όμως δε μ’ αρέσει η Αθήνα , δέν έχω πάει αλλά μου είπανε ότι τα σχολεία εκεί έχουνε κάγκελα γύρω γύρω και είναι σα φυλακές.

Τα σπίτια μου έχουνε πεί είναι πολύ ψηλά και κοντά το ένα με το άλλο, χωρίς αυλές.

Τα παιδιά εκεί δεν παίζουνε ούτε βγαίνουνε έξω, γιατί σκίαζονται τα αυτοκίνητα. Πόσα αυτοκίνητα έχουνε???

Αχ! Μακάρι να περάσουνε τα χρόνια να σπουδάσω και μετά να έρθω και να μείνω για πάντα στο χωριό.

ΤΕΛΟΣ!!!

Advertisements