Με λύπη μου πρέπει να ανακοινώσω την ματαίωση του φετινού παιχνιδιού του χαμένου θησαυρού που διοργάνωνε το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου και είχε γίνει σχεδόν θεσμός στις προηγούμενες καρναβαλικές περιόδους. Οι λόγοι που οδήγησαν στη μη διεξαγωγή του ήταν η μειωμένη προσέλευση των παιδιών (μόνο τρεις ομάδες) σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, παρ’ ότι είχα ετοιμάσει τους γρίφους για φέτος. Να ξεκαθαρίσω πως κάποιο ρόλο φαίνεται να έπαιξαν κάποιοι γονείς σ’ αυτό αφού από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις ως προς την ασφάλεια των παιδιών και άλλες δικαιολογίες που δε θέλω να αναφέρω. Κρίμα.

  Για όσους δεν έχουν ιδέα τι ακριβώς ήταν το παιχνίδι ή γι’ αυτούς που μου ζήτησαν να το ξαναθυμηθούν, σε συνεννόηση με το διαχειριστή του μπλογκ, θα κάνω μια παρουσίαση των παλιότερων παιχνιδιών, θα γίνω δηλαδή λιγάκι ρετρό.

  Καταρχήν το παιχνίδι ήταν ατομικό. Συμμετείχαν παιδιά Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου που συγκροτούσαν τετραμελείς ομάδες. Κάθε ομάδα έπαιρνε ένα αστείο όνομα (πχ Μπουρμπουλήθρες, Κωλοφωτιές κτλ) και εξέλεγε έναν αρχηγό που θα παραλάμβανε τους γρίφους για λογαριασμό και των άλλων. Κάθε μέρα περίμενε τις ομάδες μια καινούρια διαδικασία επίλυσης ενός γρίφου, επίλυση που παρέπεμπε κάθε φορά σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία του νησιού. Εκεί βρισκόταν επιμελώς κρυμμένο ένα κουτί με αριθμημένους φακέλους. Όποια ομάδα έφτανε πρώτη στο στόχο έπαιρνε το φάκελο με το νούμερο 1, η δεύτερη τον 2 κοκ. Ο φάκελος 1 άξιζε 10 πόντους, ο 2 έδινε 9 πόντους κτλ. Υπήρχαν και φάκελοι-παγίδες ή άλλοι με bonus κι έτσι έβγαινε από το άθροισμα όλων των δοκιμασιών η βαθμολογία.

  Οι γρίφοι τώρα, όπως θα δείτε, απαιτούσαν γνώσεις, ευστροφία, ταχύτητα, έμπνευση και τύχη. Η κάθε ομάδα ανέπτυσσε τη δική της στρατηγική, ενώ και οι γονείς δεν έμεναν αμέτοχοι, αφού ήταν υποχρεωμένοι να τρέχουν με τα βλαστάρια τους δεξιά κι αριστερά δημιουργώντας ένα πραγματικό πανδαιμόνιο! Ας δούμε όμως τους γρίφους της πρώτης χρονιάς για να πάρουμε μια γεύση.

ΜΕΡΑ 1= Ήταν ένα από τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου και βρισκόταν στην Αίγυπτο. Αυτό που ψάχνουμε βρίσκεται στο Μεγανήσι.

 

ΜΕΡΑ 2= Οι αρχαίοι την έλεγαν ηλακάτη. Οι γιαγιάδες μας την χρησιμοποιούσαν για το γνέσιμο. Ψάξτε στα χαλάσματα! 

 

ΜΕΡΑ 3= Ένα είδος μικρού παπουτσιού.

 

ΜΕΡΑ 4= Το 732 στο Βυζάντιο ξέσπασε μια θρησκευτική διαμάχη. Για ποιο «πράγμα» έγινε. Πού τοποθετούμε αυτό το πράγμα; Μην ψάξετε στα σπίτια, αλλά στον δρόμο.

 

ΜΕΡΑ 5= Αυτή τη φορά δεν ψάχνουμε σημείο αλλά άνθρωπο.

Ο κύριος ΖΑΝ ΜΑΡΤΗΝΟΣ ΠΑΣ είναι Μεγανησιώτης /-ισσα και έχει τα φάκελα. Το σύνθημα για να πάρετε φάκελο είναι:

Φτου! Σκουληκομυρμηγκότρυπα!

 

ΜΕΡΑ 6= Καινή Διαθήκη, κατα Ιωάννην, κεφ Ζ’, στιχος 38.

 

ΜΕΡΑ 7 α= Η τελευταία μέρα ήθελε όλους τους παίκτες στη βιβλιοθήκη. Κάθε ομάδα έμπαινε χωριστά και έπρεπε να βρει βιβλία που ο τίτλος τους να αρχίζει από τα γράμματα της λέξης ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ. Χρονομετρούνταν και βαθμολογούνταν ανάλογα. Ήταν πιο δύσκολο κι απ’όσο περίμενα κι ο ίδιος και τελικά έκρινε τους νικητές.

 

ΜΕΡΑ 7 β= Η τελευταία δοκιμασία που έδινε μπόνους 5 β, ή ποινή 5β ήταν κι αυτή που θα αποκάλυπτε το θησαυρό:

 

«Έχουμε 3 πόρτες. Στη μία υπάρχει ο θησαυρός στην άλλη ένα πεινασμένο λιοντάρι και στην τρίτη τίποτα. Στις πόρτες υπάρχουν επιγραφές. Η Α λέει: “ο θησαυρός βρίσκεται στη Γ “, η Β λέει: “ ο θησαυρός δεν βρίσκεται στο Α ούτε στο Γ “ , ενώ η Γ λέει: “ο θησαυρός δεν βρίσκεται στο Α ούτε στο Β “. Ξέρουμε ότι 2 από τις 3 πόρτες λένε ψέματα και μόνο η μία λέει την αλήθεια, αλλά δεν ξέρουμε ποια είναι αυτή. Που βρίσκεται ο θησαυρός;»     

Δε θα δώσω τις λύσεις για να παιδευτεί λίγο όποιος το επιθυμεί! Θα επανέλθω σε επόμενο σημείωμα μαζί με τους γρίφους της δεύτερης χρονιάς.

Παναγιώτης Κονιδάρης

Advertisements