Κωνσταντίνος Σταμάτης:Aγροτικός γιατρός στο Μεγανήσι.

Αυτή τη φορά η στήλη μας φιλοξενεί τον αγροτικό γιατρό Μεγανησίου…

Ο Κωνσταντίνος έχει σπουδάσει γιατρός στην Ιταλία ,είναι από την Πρέβεζα και πρίν επιλέξει το Μεγανήσι για το αγροτικό του ήξερε πολύ λίγα πράγματα για το νησί.Μαζί με την Ελένη Καραγκούνη ,την δεύτερη  γιατρό προσφέρουν ευγενικά και αδιάκοπα πολύτιμες υπηρεσίες καθώς και στήριξη στους κατοίκους που ανέκαθεν  δημιουργούσαν μια  σχέση εξάρτησης με τους αγροτικούς γιατρούς.

Μέσα από την κουβέντα μαθαίνουμε για πρώτη φορά πως είναι να είσαι γιατρός σε ενα μέρος σαν το Μεγανήσι.Τις συνθήκες, τις δυσκολίες ,και τις ιδιαιτερότητες που »κρύβει ένα μικρό νησί καθώς και τις υποδομές η ελείψεις που υπάρχουν στα ιατρεία των χωριών.

Κύριε Σταμάτη:Πώς είναι να είσαι γιατρός στο Μεγανήσι;

Κατ’ αρχάς, θέλω να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνετε να με φιλοξενήσετε σto «Meganisi news».

Κοιτάξτε, η δουλειά του ιατρού στο Μεγανήσι είναι αρκετά πολύπλοκη λόγω των «ιδιαίτερων συνθηκών» που υπάρχουν στο νησί.

Για να βάλουμε μια σειρά στη συζήτησή μας και να γίνω κατανοητός πρέπει να σας πω ότι η αντιμετώπιση ενός περιστατικού γίνεται σε τρία στάδια: α) προσαγωγή στο ιατρείο, β) εξέταση-διάγνωση, γ) θεραπεία (ενδεχόμενη διακομιδή).

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το πρώτο στάδιο, την προσαγωγή του ασθενούς στο ιατρείο. Το βασικό πρόβλημα είναι η έλλειψη μιας οργανωμένης υπηρεσίας μεταφοράς των ασθενών. Αν συνυπολογίσουμε ότι ο πληθυσμός του νησιού αποτελείται κυρίως από ηλικιωμένους ανθρώπους πολλοί εκ των οποίων ζουν μόνοι τους, καταλαβαίνετε ότι το πρόβλημα γίνεται εντονότερο.

Ακόμα κι η πρόσβαση  είναι δύσκολη, κι αναφέρομαι στη σκάλα που οδηγεί στο ιατρείο. Μη περιπατητικοί ασθενείς ή βαριά περιστατικά είναι δύσκολο να μεταφερθούν στο ιατρείο, και μου έχουν τύχει τέτοια περιστατικά.

Συχνά λοιπόν, ο ιατρός είναι «υποχρεωμένος» να κάνει τον οδηγό, τον τραυματιοφορέα, ακόμα και το «συγγενή» του ασθενούς!

Να σημειώσω σ’ αυτό το σημείο τις προσπάθειες που καταβάλλει ο δήμος για την επίλυση αυτών των προβλημάτων. Πρόσφατα  απόκτησε ένα ασθενοφόρο. Παραμένει ο προσδιορισμός ενός οδηγού για να ολοκληρωθεί αυτή η ιδέα ενώ έχει προγραμματιστεί κι η κατασκευή μιας ράμπας-ανελκυστήρα στην είσοδο του ιατρείου που θα διευκολύνει την πρόσβαση.

Όσον αφορά τη διάγνωση κι εδώ οι ελλείψεις είναι τεράστιες. Τα διαγνωστικά μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας είναι ελάχιστα αφού λείπουν ακόμα και τα αυτονόητα όπως μια γενική εξέταση αίματος ή μια ακτινογραφία. Οι ασθενείς λοιπόν, είναι αναγκασμένοι να μεταβαίνουν στη Λευκάδα ακόμα και για μια πολύ απλή εξέταση.

Να σας πω εδώ, ότι πολλές φορές, κυρίως οι ηλικιωμένοι ασθενείς, δεν κάνουν τις εξετάσεις που τους ζητάμε με αποτέλεσμα να πρέπει να χειριστούμε κάποιες καταστάσεις με ελλειπή στοιχεία. Αυτή η πραγματικότητα είναι πολύ ψυχοφθόρα για τον ιατρό. Με λίγα λόγια ασκούμε ιατρική περασμένης εποχής!

Τέλος, η θεραπεία είναι σε άμεση συνάρτηση με τη διάγνωση. Χωρίς διάγνωση δε μπορείς φυσικά, να εφαρμόσεις μια θεραπεία. Βέβαια, εδώ πρέπει να πω, ότι το φαρμακείο του ιατρείου είναι αρκετά καλά εξοπλισμένο (πάντα στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας υγείας, για να μην παρεξηγηθώ) κι η προμήθεια σε αναλώσιμα συχνή οπότε το βασικό πρόβλημα παραμένει η διάγνωση.

Σε περίπτωση δε, που χρειάζεται διακομιδή υπάρχει το γνωστό πρόβλημα μεταφοράς των ασθενών μέχρι το λιμάνι.

Από την άλλη, πολύ μεγάλη βοήθεια προσφέρει το ταχύπλοο του δήμου, με τον καπετάνιο του, που χρησιμοποιείται για τις επείγουσες διακομιδές και που πραγματικά μας λύνει τα χέρια αφού επιτρέπει την έγκαιρη μεταφορά των ασθενών στο Νυδρί απ’ όπου παραλαμβάνονται από το ΕΚΑΒ. Πρόκειται για εξαιρετική υπηρεσία που, πρέπει να τονίσω, δε διαθέτουν άλλα ιατρεία σε νησιά.

-Τί ελλείψεις έχετε ως ιατρείο;

Από πού να ξεκινήσω; (χαμογελά)

Θα κάνω μια γενικότερη τοποθέτηση για τις ελλείψεις στις παρεχόμενες ιατρικές υπηρεσίες στο Μεγανήσι.

Σε κάποιες αναφέρθηκα ήδη (μεταφορά-πρόσβαση στο ιατρείο, διαγνωστικά μέσα).

Όσον αφορά το ιατρείο, το πρώτο που πρέπει να αναφέρω είναι η έλλειψη ενός κατάλληλου απινιδωτή κι αυτό είναι απαράδεκτο! Ο απινιδωτής σώζει ζωές! Δε νοείται ιατρείο χωρίς απινιδωτή. Αυτή τη στιγμή, το Π. Ι. Κατωμερίου διαθέτει έναν ημιαυτόματο απινιδωτή, με πολύ περιορισμένες δυνατότητες, ο οποίος, μόλις προ μερικών μηνών έγινε δωρεά από το «Rotary club» και να είναι καλά οι άνθρωποι γι’ αυτό.

Επίσης, είναι αναγκαίο να εξοπλιστεί το ιατρείο με οξύμετρα, σφυγμομανόμετρα για παιδιά κι έναν επιπλέον φορητό τηλε-ηλεκτροκαρδιογράφο, εξαρτήματα απαραίτητα για τη σωστή αντιμετώπιση των ασθενών και την ομαλή λειτουργία του ιατρείου.

Άλλη μια πολύ σημαντική έλλειψη, που είμαι σίγουρος ότι ελάχιστοι έχουν παρατηρήσει ή γνωρίζουν, είναι εκείνη του νοσηλευτή! Στο Π. Ι. Κατωμερίου υπάρχει θέση νοσηλευτή αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει νοσηλευτής γιατί είναι αποσπασμένος σε άλλη περιοχή. Αυτό είναι απαράδεκτο τόσο για εμάς τους ιατρούς που σ’ ένα επείγον περιστατικό πρέπει να κάνουμε τα πάντα μόνοι μας χάνοντας πολύτιμο χρόνο όσο και για τους ασθενείς του Μεγανησίου που δεν έχουν τη φροντίδα που δικαιούνται!

Τέλος, θα κλείσω αυτό το κεφάλαιο με κάτι που αφορά τους αγροτικούς ιατρούς. Το Π. Ι. Κατωμερίου είναι το μόνο, ίσως, άγονο αγροτικό ιατρείο της Ελλάδας που δεν παρέχει στον ιατρό σπίτι δίπλα στο ιατρείο που πρέπει να εφημερεύει.

-Παλιότερα όμως ο αγροτικός ιατρός έμενε δωρεάν δίπλα στο ιατρείο.

 

Ναι, είναι αλήθεια αλλά προ λίγων ετών μετατράπηκε σε γραφείο του μόνιμου γενικού ιατρού με αποτέλεσμα να υποχρεωνόμαστε, οι αγροτικοί ιατροί, να νοικιάζουμε σπίτι μακριά από το ιατρείο.

Αυτή τη στιγμή είσαστε τρείς ιατροί στο Μεγανήσι. Απαραίτητη προυπόθεση φαντάζομαι για το καλό των ασθενών είναι η καλή συνεργασία μεταξύ σας…..

Οπωσδήποτε η συνεργασία είναι πολύ σημαντική. Με τη συνάδελφο αγροτικό, την κυρία Καραγκούνη, ξεκινήσαμε μαζί αυτήν την εμπειρία κι είσαστε τυχεροί που τη φιλοξενείτε στο νησί σας γιατί είναι πολύ καλή ιατρός. Οι σχέσεις μας είναι εξαιρετικές. Υπάρχει άριστη επαγγελματική συνεννόηση και συνεργασία κι είμαστε πολύ καλοί φίλοι.

Η σχέση του υφιστάμενου με τον προϊστάμενο, όπως στις περισσότερες υπηρεσίες, είναι πιό αυστηρή. Θα τη χαρακτήτιζα φυσιολογική, σε στενό επαγγελματικό πλαίσιο.  Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι ταυτίζονται κι οι απόψεις μας για την οργάνωση, τον τρόπο λειτουργίας, τους στόχους και το επίπεδο των υπηρεσιών που προσφέρουμε.

Αναφέρατε πριν μια σειρά ελλείψεων και μια δυσλειτουργία του ιατρείου.Πώς  πιστεύετε ότι μπορούν να λυθούν τα προβλήματα αυτά ώστε να αναβαθμιστεί ο ρόλος του;

Σας ευχαριστώ για την ερώτηση γιατί μου δίνετε την ευκαιρία να προτείνω λύσεις και να αναπτύξω τις ιδέες μου για το ιατρείο.

Πιστεύω ότι τα προβλήματα του ιατρείου δεν είναι ανυπέρβλητα. Όμως, σε μια μικρή κοινωνία όπως είναι το Μεγανήσι, για να ξεπεραστούν, χρειάζεται η συμβολή όλων. Κι εννοώ εμάς τους ιατρούς, τη δημοτική αρχή αλλά κι εσάς, τους απλούς κατοίκους του νησιού.

Όπως γνωρίζετε, εμείς οι αγροτικοί ιατροί έχουμε «ημερομηνία λήξης» οπότε ο λόγος μας δεν έχει τη βαρύτητα του λόγου ενός μόνιμου κρατικού λειτουργού.

Φυσικά, οι ελλείψεις του ιατρείου είναι γνωστές από το διευθυντή. Τον έχω ενημερώσει κι ο ίδιος, γραπτώς και του έχω παρουσιάσει τις ιδέες μου για τη βελτίωση του χώρου και της λειτουργίας του ιατρείου.

Κατά την άποψή μου τα δύο ιατρεία στο Κατωμέρι θα έπρεπε να συνενωθούν σ’έναν ενιαίο χώρο. Μην ξεχνάτε ότι το ένα δεν είναι ιατρείο αλλά σπίτι. Με σωστή λοιπόν διαρύθμιση θα μπορούσαμε να έχουμε μια πιό ευρύχωρη αίθουσα επειγόντων, μια αίθουσα βραχείας νοσηλείας αλλα κι επιπλέον χώρο, ενδεχομένως, για έναν αναλυτή αίματος. Βέβαια, εμείς ως ιατρείο, δε μπορούμε να ζητήσουμε κάτι τέτοιο από το νοσοκομείο (εννοώ το μηχάνημα). Έχοντας όμως ζήσει το νησί και τους ανθρώπους του για ένα χρόνο κι έχοντας γνωρίσει την αγάπη που έχουν για τον τόπο τους και την ευαισθησία που τους διακρίνει είμαι αισιόδοξος ότι θα βοηθήσουν. Άλλωστε, παραδείγματα υπάρχουν από παλαιότερες δωρεές .

Όσον αφορά τη μεταφορά των ασθενών, κατανοώ ότι ίσως είναι δύσκολο, οικονομικά, για το δήμο να συντηρεί έναν υπάλληλο μόνο για τη συγκεκριμένη δουλειά. Κι εδώ θα μπορούσαν να δώσουν τη λύση οι ίδιοι οι κάτοικοι με την εθελοντική προσφορά κάποιων για την εξυπηρέτηση αυτής της ανάγκης.

-Η θητεία σας πλησιάζει στο τέλος.Τί θα θυμάστε φεύγοντας απο το Μεγανήσι;

Τα πάντα! Πρέπει να παραδεχτώ ότι είμαι ερωτευμένος με το νησί σας. Οι άνθρωποι εδώ είναι ζεστοί κι ανοιχτόκαρδοι έτοιμοι ν’ «αγκαλιάσουν» όποιον προσφέρει στο νησί. Έπειτα η φυσική ομορφιά, η θάλασσα, στοιχείο απαραίτητο για μένα, μην ξεχατε ότι κατάγομαι από ένα λιμάνι, την Πρέβεζα, δε λείπει..

Και η εμπειρία μου ως ιατρός εδώ στο Μεγανήσι είναι μοναδική. Οι σχέσεις που αναπτύσεις με τους ασθενείς είναι πολύ στενές ενώ αξέχαστα θα μου μείνουν και τα «Μεγανησιώτικα» και οι περιγραφές κάποιων από αυτους.

Κλείνοντας, οπωσδήποτε θα θυμάμαι τους φίλους μου στο Μεγανήσι, κι έχω κάνει αρκετούς ενώ δεν πρόκειται να ξεχάσω και το δρόμο προς το νησί σας (χαμογελά)…

Κωνσταντίνε σε ευχαριστούμε για τον χρόνο που μας παραχώρησες και για ότι έχεις προσφέρει  και εσύ αλλά και όλοι οι αγροτικοί που έχετε έρθει κατά καιρούς στο νησί..Ξέρουμε όλοι πόσο εξαρτώνται ειδικά οι ηλικιωμένοι από τους  αγροτικούς γιατρούς ,και οφείλουμε να  σας αναγνωρίσουμε  την προθυμεία  την βοήθεια αλλά και την υπομονή που δείξατε…

Σας ευχόμαστε καλή συνέχεια και καλή σταδιοδρομία.Μακάρι μέσα από την ιδιότητά σας  να δίνετε μόνο χαρά και ανακούφιση στον κόσμο….

Κι εγώ σας ευχαριστώ, και συνεχίστε αυτήν την ωραία προσπάθεια που κάνετε με το ‘»Meganisi news».

Advertisements