Πολύς λόγος γίνεται, στον απόηχο της παρουσίασης της επένδυσης στο Κεφάλι, αδίκως κατα την άποψή μου, δικαιολογημένα κατά άλλους.
Ακούγοντας και διαβάζοντας, εκατέρωθεν, απόψεις, σχόλια και αναλύσιες, θέλω να σταθώ σε ένα σημείο που με εντυπωσίασε δυσάρεστα.
Αναφέρομαι στον ισχυρισμό κάποιων ότι, για την τύχη του Μεγανησίου πρέπει να αποφασίζουν μόνο οι μόνιμοι κάτοικοί του.
Το νησί μας, φίλες και φίλοι, είναι ένας μικρός τόπος που ευλογήθηκε από την φύση και αποτελεί σήμερα ένα από τα ωραιότερα τοπία της Ελλάδας και έναν από τους κορυφαίους προορισμούς για τουρισμό μεσαίου και υψηλού επιπέδου.
Είναι όμως, ταυτόχρονα, και ένας τόπος που τα προβλήματά του ξεπερνούν καμιά φορά το μέγεθός του (βλέπε σκουπίδια, ύδρευση, χωροταξικό, περιβάλλον κ.α) και οφείλονται αποκλειστικά στην αλματώδη ανάπτυξή του.
Μέσα λοιπόν σε αυτό το περιβάλλον, και με δεδομένο  τον μικρό αριθμό μας, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν περισσεύει ούτε ένας Μεγανησιώτης, μόνιμος κάτοικος ή μή, ο οποίος δεν πρέπει να έχει γνώση, άποψη και συμβολή στην διευθέτηση αυτών των προβλημάτων.
Εάν καταλήξουμε να θεωρούμε και να εξετάζουμε τα τοπικά θέματα από δύο στρατόπεδα, τότε το μέλλον του νησιού μας προδιαγράφεται ζοφερό.
Εάν ακολουθήσουμε την λογική του «εμείς και οι άλλοι», τότε, όχι απλώς δεν θα επιλύσουμε τα προβλήματα, αλλά θα συσσωρεύσουμε και νέα, οδηγούμενοι ο καθένας, εν γνώσει ή εν αγνοία του, απο το μικροσυμφέρον που εξυπηρετούμε.
Κανένας μας δεν έχει το δικαίωμα να αυτοαναγορεύεται κριτής και εκτιμητής της αγάπης μας για το Μεγανήσι, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να προβάλει περισσότερα και ισχυρότερα δικαιώματα στην τύχη του τόπου μας.
Και αν κάτι τέτοιο θα είναι αποδεκτό στην περίπτωση θεμάτων της καθημερινότητας, που ασφαλώς αφορούν αμεσότερα τους μόνιμους κατοίκους, δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο με τα μεγάλα θέματα, σχετικά με τα οποία σήμερα καλούμαστε να αποφασίσουμε και να επιλέξουμε τις καταλληλότερες λύσεις.
Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ισχύσει κάτι τέτοιο για το ΣΧΟΟΑΠ, για τα σκουπίδια, για τον βιολογικό καθαρισμό, για την ενέργεια και την ύδρευση, για την οργάνωση και ανάπτυξη των υπηρεσιών του Δήμου, που μας εκπροσωπεί όλους εξ ίσου.
Αλλωστε, όλοι οι μή μόνιμοι κάτοικοι, έχουν νόμιμα συμφέροντα στο νησί, κάτι που αυτοδικαίως κατοχυρώνει το δικαίωμά τους στην παρέμβαση.
Το Μεγανήσι, διαθέτει ένα λαμπρό έμψυχο δυναμικό, εργαζόμενους, επιστήμονες, επαγγελματίες, επιχειρηματίες, νέους και συνταξιούχους, που διαθέτουν όλες εκείνες τις ικανότητες, τις γνώσεις και τις ιδέες που θα οδηγήσουν τον τόπο μπροστά.
Κι αυτό το έμψυχο δυναμικό, είναι κατανεμημένο στο νησί, στην Αθήνα, στην Πάτρα και αλλού, ακόμη και στο εξωτερικό.
Η σύνθεση όλων αυτών των ικανοτήτων και δυνατοτήτων των Μεγανησιωτών,αποτελεί και την δύναμη της κοινωνίας μας, που είναι απαραίτητος καταλύτης για την ανεμπόδιστη πορεία του προς το μέλλον.
Ας αφήσουμε λοιπόν την λογική των «στρατοπέδων», την λογική των «απέναντι», που στην σύγχρονη ιστορία μας οδήγησε στην αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού και, ως αποτέλεσμα, την Ελλάδα σε πολλαπλές καταστροφές.
Το μήνυμα αυτών των εκλογών, δεν είναι η σύγκρουση των ντόπιων με τους ετεροδημότες, όπως κάποιοι θέλουν να το παρουσιάζουν, αγνοώντας και παραβλέποντας εσκεμμένα την πραγματικότητα.
Το μήνυμα αυτών των εκλογών είναι να επιλέξουμε, με σεβασμό στο νησί μας, τους ανθρώπους εκείνους που διαθέτουν το όραμα και την θέληση του
«ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ».
Γιατί όλοι μαζί μπορούμε.
Μέσα από τις διαφωνίες και τις ιδεολογικές «συγκρούσεις», μέσα από την διαφορά και την σύνθεση των απόψεων, με λογική και νηφαλιότητα, να οδηγήσουμε το νησί μας σε ένα λαμπρό μέλλον που δικαιωματικά του ανήκει.
Υ.Γ. Τα πατρικά μας σπίτια – και όχι τα «παραθεριστικά» μας, φυλάσσονται καλά από τους πατεράδες και τις μανάδες μας που ζούν στο νησί.
Φυλάσσονται επίσης από πολλούς από εμάς που βρισκόμαστε εκεί μια φορά τον μήνα, όσο μας το επιτρέπουν οι επαγγελματικές και κοινωνικές υποχρεώσεις μας, που ερχόμαστε τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, τις Απόκριες και άλλοτε, φυλάσσονται από τα παιδιά μας, που μόλις τελειώσουν τα σχολεία έρχονται κατευθείαν στο νησί, όπως κάναμε κι εμείς σαν παιδιά.
Συνεπώς, ευχαριστούμε τους συμπατριώτες και φίλους μας για την διάθεση φύλαξής τους, αλλά θεωρούμε το ενδιαφέρον τους υπερβολικό.
Σπύρος Μάλαμας

 

Advertisements